रोज रोज संध्याकाळी

पिंपळाच्या झाडावर

कावळ्यांची भरे शाळा

नाही शाळेला छप्पर

शाळेला नाही भिंती

घंटेचा आवाज नाही

गुरुजी आहेत कोण

त्याचा कोणा पत्ता नाही

कोणी कोठे ही बसतो

नेमलेली जागा नाही

ये जा करतात कोणी

त्याना मुळी शिस्त नाही

अभ्यास म्हणजे फक्त

काव काव घोकंपट्‌टी

एवढेच घोकावया

आहे सगळ्यांची गट्टी

काळोखाला घाबरुन

म्हणतात घरी जाऊ

उद्या पुन्हा याच वेळी

काव काव काव करु !