कांहींच सांकडें न घालितां वायां । स्वामी सन्मुख पाया सरते होती ॥ १ ॥
ऐसे ते पाई मुकुटमणी देहीं । स्वामी त्यांची पदवी मानी जगीं ॥ २ ॥
एका जनार्दनीं तया मोल नाहीं । स्वामी देतों कांहीं न घेतां ते ॥ ३ ॥