पहिले कोठेच नव्हते काही ।

चंद्र सूर्य तारा नाही ।

अवघे शून्यच होते पाही ।

कानोबा तेरे तेरे ते ॥ १ ॥

येथे एक ढालगज निर्माण झाली ।

तिने पहा एवढी ख्याती केली ।

इंद्रादिकास म्हणे बाहुली ।

अमरपूरी तिची घरकुली ।

कानोबा तेरे तेरे ते ॥ २ ॥

ती मुळची कर्णकुमारी । तिचा बाप तो ब्रह्मचारी ।

तो जन्मला तियेचे उदरी । ऎसी पाहता नवलपरी ॥ ३ ॥ कानोबा

तिने बापची दादला केला । कोण वाईट म्हणे या बोला ।

अवघे तिच्याच बोलणे चाला । तरी कैवल्यसुख तुम्हाला ॥ ४ ॥ कानोबा

कानोबा तो तियेसी शिवला नाही । वांझ गर्भिण झाली पाही ।

व्याली पाच पंचवीस पोरे तिही । ऎसे तियेचे नवल पाही ॥ ५ ॥ कानोबा

ऎसी व्याली ते सकळ सृष्टी । न पडता भ्रताराच्या दृष्टी ।

एका जनार्दनी या गोष्टी । विचारा सद्‌गुरुच्या मुखी ॥ ६ ॥ कानोबा