भा.रा.तांबे यांच्या कविता अत्यंत हळुवार असून त्या मनाला भिडतात.
झाली ती ओणवी, तों पदर उरिं सरे सैल झाला, झुले तो
पाणी दे पाणपोईजवळ उभि, पितां ऊर्ध्वदृष्टी फुले तो !
बोटें तीं ओंजळीचीं विरळ, मग तिची धार बारीक झाली;
मद्येच्छू काय पीतो अविचल ? मदिराक्षी तरी काय घाली !
कवी - भा. रा. तांबे
वृत्त - स्रग्धरा
ठिकाण - लष्कर-ग्वाल्हेर